چرا
کاهش میل جنسی؟
نكته:
ميل جنسي(libido) بطور چشمگيري در افراد مختلف مـتـفاوت ميـباشد، حتـي در يك فرد
بسته به شرايط دروني و بيروني، ميل جنسي متغير ميباشد.
نكته:
كـاهـش ميـل جنـسي در زنان امري بسيار شايع و در مـردان امري نادر اسـت. (حـتـي
غـالب مـرداني كــه از اختلال نعوظ رنج ميبرند نيز ميل جنسي خود را از دست
نميدهند.)
نكته:هورمون
جنسي مردانه ي تستوسترون نقش فراواني بروي ميل جنسي در هر دو جنس مرد و زن ايفا
ميكند.
نكته:
برخلاف تصور عام پس از يائسگي احتمال افزايش ميل جنسي در زنان بيشتر است تا كاهش
ميل جنسي.
علل
كاهش ميل جنسي در مردان:
علل
جسمي:
1-اعتياد
به الكل و يا مواد مخدر
2-كم
خوني (نادر)
3-افزايش
ترشح هورمون پرولاكتين از غده هيپوفيز.
4-چاقي
(علت شايع)
5-مصرف
برخي داروها (بويژه داروهاي درمان مشكلات پروستات)
6-كاهش
هورمون جنسي تستوسترون (نادر)
7-بيماريهاي
عمومي و مزمن نظير ديابت.
علل
رواني:
1-افسردگي.
2-استرس.
3-خستگي
و كار زياد.
4-اختلافات
و مشكلات جدي با شريك زندگي.
5-گرايشات
همجنس گرايانه.
6-ترس
از عدم توانايي در ارضاء شريك جنسي.
7-استرس
هاي محيطي از قبيل سروصدا و يا نورهاي آزاردهنده.
علل
كاهش ميل جنسي در زنان:
علل
جسمي:
1-كم
خوني به علت از دست دادن آهن در هنگام عادات ماهانه و يا زايمان (شايع)
2-اعتياد
به الكل و يا مواد مخدر.
3-بيماريهاي
عمومي و مزمن نظير ديابت.
4-پس
از زايمان،طي بارداري و يا شيردهي به علت تغييرات شديد هورموني.
5-مصرف
برخي داروها از قبيل آرام بخش ها،ضد افسردگي ها،كاهنده فشار خون و ضد حاملگي.
6-افزايش
ترشح هورمون پرولاكتين از غده هيپوفيز.
علل
رواني:
1-افسردگي.
2-استرس.
3-خستگي
و يا كار زياد.
4-اضطراب.
5-تجارب
پيشين آزارهاي جنسي و يا تجاوز جنسي.
6-گرايش
به همجنسان خود.
7-اختلافات
و مشكلات جدي با شريك زندگي.
8-شرايط
زندگي دشوار(زندگي كردن در يك منزل مشترك يا والدين خود و يا والدين شريك زندگي)
9-استرس
هاي محيطي از قبيل سروصدا و يا نورهاي آزاردهنده.
دلايل
مشترك در مردان و زنان:
1-اضطراب
عملكردي: چنانچه مردان در رابطه هاي گذشته انزال زودرس و يا اختلال در نعوظ و زنان
رابطه جنسي دردناك و يا عدم رسيدن به ارگاسم را تجربه كرده باشند، از بيم تكرار آن
ممكن است از رابطه جنسي امتناع ورزيده و يا از آن دلزده شوند.
2-
افزايش آشنايي: عموما ميل زوجين براي برقراري رابطه جنسي با يكديگر با گذشت زمان
كاهش مي يابد.
3-سركوب
كننده هاي ميل جنسي: از قبيل تغيير در ظاهر فيزيكي (چاقي و يا لاغري)، بوي نامطبوع
بدن، نامرتبي موها و لباس و عدم رسيدگي به بهداشت فردي.
4-فعاليت
بدني خيلي زياد و يا خيلي اندك.
5-عدم
آگاهي از دانش جنسي، خواسته ها و ترجيهات جنسي شريك زندگي.
6-تكراري
شدن شيوه و وضعيت بدني برقراري رابطه جنسي.
راهكارهاي
درماني كاهش ميل جنسي:
1-درمان
براي هريك از اختلالات زمينه اي.
2-هورمون
درماني.
3-كنترل
استرس.
4-مشاوره
با كارشناسان مسايل زناشويي.
5-فراگرفتن
مهارتهاي گفتگو و برقراري ارتباط موثر با جنس مخالف.
6-رفع
اختلافات و حل مشكلات، تنشها و رنجش ها.
7-افزايش
صميمت با شريك زندگي.
8-آموزش
جنبه هاي مختلف رابطه جنسي.
9-در
ميان گذاشتن علايق جنسي و خيالپردازيهاي جنسي.
10-رسيدگي
به وضع ظاهري و بهداشت فردي.
11-ايجاد
تنوع در نحوه و مكان برقراري رابطه جنسي بصورت دوره اي.
12-اجتناب
از بي تحركي.
13-ايجاد
اعتدال در كار و جنبه هاي ديگر زندگي.