تبليغاتX
آموزش مسايل جنسي و زناشويي
آموزش هاي جنسي مورد نياز جوانان

چرا کاهش میل جنسی؟

نكته: ميل جنسي(libido) بطور چشمگيري در افراد مختلف مـتـفاوت ميـباشد، حتـي در يك فرد بسته به شرايط دروني و بيروني، ميل جنسي متغير ميباشد.

 

نكته: كـاهـش ميـل جنـسي در زنان امري بسيار شايع و در مـردان امري نادر اسـت. (حـتـي غـالب مـرداني كــه از اختلال نعوظ رنج ميبرند نيز ميل جنسي خود را از دست نميدهند.)

 نكته:هورمون جنسي مردانه ي تستوسترون نقش فراواني بروي ميل جنسي در هر دو جنس مرد و زن ايفا ميكند.

 نكته: برخلاف تصور عام پس از يائسگي احتمال افزايش ميل جنسي در زنان بيشتر است تا كاهش ميل جنسي.

 علل كاهش ميل جنسي در مردان:

 علل جسمي:

 1-اعتياد به الكل و يا مواد مخدر

 2-كم خوني (نادر)

 3-افزايش ترشح هورمون پرولاكتين از غده هيپوفيز.

 4-چاقي (علت شايع)

 5-مصرف برخي داروها (بويژه داروهاي درمان مشكلات پروستات)

 6-كاهش هورمون جنسي تستوسترون (نادر)

7-بيماريهاي عمومي و مزمن نظير ديابت.


 علل رواني:

 1-افسردگي.

 2-استرس.

 3-خستگي و كار زياد.

 4-اختلافات و مشكلات جدي با شريك زندگي.

 5-گرايشات همجنس گرايانه.

 6-ترس از عدم توانايي در ارضاء شريك جنسي.

 7-استرس هاي محيطي از قبيل سروصدا و يا نورهاي آزاردهنده.

 

علل كاهش ميل جنسي در زنان:

 علل جسمي:

 

1-كم خوني به علت از دست دادن آهن در هنگام عادات ماهانه و يا زايمان (شايع)

 2-اعتياد به الكل و يا مواد مخدر.

 3-بيماريهاي عمومي و مزمن نظير ديابت.

 4-پس از زايمان،طي بارداري و يا شيردهي به علت تغييرات شديد هورموني.

 5-مصرف برخي داروها از قبيل آرام بخش ها،ضد افسردگي ها،كاهنده فشار خون و ضد حاملگي.

 6-افزايش ترشح هورمون پرولاكتين از غده هيپوفيز.

 علل رواني:

 

1-افسردگي.

 2-استرس.

 3-خستگي و يا كار زياد.

 4-اضطراب.

 5-تجارب پيشين آزارهاي جنسي و يا تجاوز جنسي.

 6-گرايش به همجنسان خود.

 7-اختلافات و مشكلات جدي با شريك زندگي.

 8-شرايط زندگي دشوار(زندگي كردن در يك منزل مشترك يا والدين خود و يا والدين شريك زندگي)

 9-استرس هاي محيطي از قبيل سروصدا و يا نورهاي آزاردهنده.

 
دلايل مشترك در مردان و زنان:

 1-اضطراب عملكردي: چنانچه مردان در رابطه هاي گذشته انزال زودرس و يا اختلال در نعوظ و زنان رابطه جنسي دردناك و يا عدم رسيدن به ارگاسم را تجربه كرده باشند، از بيم تكرار آن ممكن است از رابطه جنسي امتناع ورزيده و يا از آن دلزده شوند.

 2- افزايش آشنايي: عموما ميل زوجين براي برقراري رابطه جنسي با يكديگر با گذشت زمان كاهش مي يابد.

 3-سركوب كننده هاي ميل جنسي: از قبيل تغيير در ظاهر فيزيكي (چاقي و يا لاغري)، بوي نامطبوع بدن، نامرتبي موها و لباس و عدم رسيدگي به بهداشت فردي.

 4-فعاليت بدني خيلي زياد و يا خيلي اندك.

 5-عدم آگاهي از دانش جنسي، خواسته ها و ترجيهات جنسي شريك زندگي.

6-تكراري شدن شيوه و وضعيت بدني برقراري رابطه جنسي.

 
راهكارهاي درماني كاهش ميل جنسي:

1-درمان براي هريك از اختلالات زمينه اي.

2-هورمون درماني.

 3-كنترل استرس.

 4-مشاوره با كارشناسان مسايل زناشويي.

 5-فراگرفتن مهارتهاي گفتگو و برقراري ارتباط موثر با جنس مخالف.

 6-رفع اختلافات و حل مشكلات، تنشها و رنجش ها.

 7-افزايش صميمت با شريك زندگي.

 8-آموزش جنبه هاي مختلف رابطه جنسي.

 9-در ميان گذاشتن علايق جنسي و خيالپردازيهاي جنسي.

 10-رسيدگي به وضع ظاهري و بهداشت فردي.

 11-ايجاد تنوع در نحوه و مكان برقراري رابطه جنسي بصورت دوره اي.

 12-اجتناب از بي تحركي.

 13-ايجاد اعتدال در كار و جنبه هاي ديگر زندگي.

+ نوشته شده در  دوشنبه 1386/10/10ساعت 5:32  توسط ژیلا  |